Во едeн неодамнешен викенд, плоштад во Буенос Аирес се претвори во импровизирана дивина за необична група тинејџери. Софија, носејќи реалистична маска на зајчар, трчаше по тревата на сите четири. Во близина, 15-годишната Агуара скокна во воздухот, поминувајќи патека со пречки додека имитираше прецизни движења на куче од белгиска раса. Други облечени како мачки и лисици седеа на гранките на дрвјата, држејќи се на дистанца од љубопитните набљудувачи.

Тоа беше најновото собирање на „теријанци“, поединци кои велат дека ментално, духовно или психолошки се идентификуваат  со животни. Трендот ги зафати аргентинските социјални медиуми во последните неколку месеци, добивајќи популарност на платформи како ТикТок, каде што хаштагот #therian надмина 2 милиони објави, при што Аргентина ги предводи сите други латиноамерикански земји во реакциите. Напливот го привлече вниманието на влијателните лица и медиумите, предизвикувајќи реакции кои се движат од смеа и збунетост до отворен гнев.

И како што движењето добива на популарност, психолозите се вклучуваат за да го анализираат феноменот и неговото место во јавниот дискурс.

Агуара, која тврди дека се идентификува како белгиско малиноа куче и ја смета својата возраст како еквивалент на две години и два месеци во кучешки години, вели дека е многу слична на која било друга тинејџерка.

„Се будам како нормална личност и го живеам животот како нормална личност“, рече таа. „Едноставно имам моменти кога ми се допаѓа да бидам куче“. Како водач на она што го нарекува нејзина „глутница“, Агуара – името со кое се идентификува – се гордее со повеќе од 125.000 следбеници на ТикТок и координира редовни средби низ аргентинската престолнина.

Дали родителите треба да бидат загрижени?

Дебора Педасе, психолог и директорка на Интегралниот терапевтски центар во Буенос Аирес, призна дека феноменот генерира сложена мешавина од конфузија, смеа, па дури и лутина.

„Од психолошка гледна точка, ова е симболична идентификација со животно“, рече Педасе. „Станува патолошко или алармантно само кога ќе се претвори во длабоко вкоренето верување и лицето целосно ја презема улогата на животно, што потенцијално води до самоповредување или повредување на други“.