Ајатолахот Али Хамнеи владееше 36 години и го претвори Иран во моќна антиамериканска сила. Тој ја прошири воената моќ на Иран низ целиот Блиски Исток, користејќи железна тупаница за да ги смири постојаните немири дома. Смртта на 86-годишниот свештеник, убиен вчера во нападот од САД и Израел, следи по децении неуспешни дипломатски напори за решавање на спорот околу нуклеарната програма на Иран.
На почетокот отфрлен како слаб и неодлучен, Хамнеи изгледаше како неверојатен избор за врховен лидер по смртта на харизматичниот ајатолах Рухолах Хомеини, кој ја основа Исламската Република Иран. Но, искачувањето на Хамнеи на врвот на структурата на моќ во земјата му овозможи цврста контрола врз државната власт.
Ајатолахот го критикуваше Вашингтон во текот на неговото владеење. Како што нов бран протести се ширеше низ Иран, а претседаталот на САД Доналд Трамп се закани дека ќе интервенира, Хамнеи во јануари вети дека земјата нема да „попушти пред непријателот“.
Хамнеи долго време негираше дека нуклеарната програма на Иран има за цел производство на атомско оружје, како што тврдеше Западот. Додека Трамп го притискаше Иран да се согласи на нов нуклеарен договор во 2025 година, Хамнеи ги осуди „грубите и арогантни лидери на Америка“.
„Кој си ти да одлучуваш дали Иран треба да збогатува ураниум?“, праша тој.
Во последниот јавен говор на Хамнеи на 17 февруари пред да биде убиен, тој зборуваше откако започнаа индиректните разговори меѓу Вашингтон и Техеран во Женева.
„Мораме да имаме оружје за одвраќање; ако една земја нема оружје за одвраќање, ќе биде згмечена под нозете на своите непријатели“, рече тој. „Оружјето за одвраќање е една од неопходностите на нашата нација. Американците се мешаат во ова прашање без никаква причина: ‘Може да имате такви и такви ракети, може да имате таков дострел и не повеќе’, каква врска има тоа со вас? Се однесува на иранската нација“. Ним им се чини дека, а претседателот на САД постојано го повторува ова, американската армија е најсилната армија во светот; најсилната армија во светот понекогаш може да биде толку силно удрена што не може да се исправи“.
Хамнеи често го осудуваше „Големиот Сатана“ во говорите, смирувајќи ги тврдокорните за кои антиамериканското расположение беше во срцето на револуцијата од 1979 година, која го принуди последниот шах на Иран во егзил. Смртта на Хамнеи ја остава Исламската Република да се бори со неизвесност поради тековните напади од Израел и САД, како и растечкото несогласување дома, особено меѓу помладите генерации.
