Иранската револуционерна гарда соопшти дека досега нападнале 500 американски и израелски локации.
„Од почетокот на конфликтот, храбрите војници на иранските вооружени сили нападнаа 60 стратешки цели и 500 американски воени цели и цели на ционистичкиот режим“, се вели во соопштението на гардата.
Таа додаде дека биле лансирани повеќе од 700 беспилотни летала и стотици ракети.
Иранските власти ја сметаат ракетната програма за столб на одвраќањето, делумно затоа што воздухопловните сили се потпираат на застарени авиони. Западните влади тврдат дека ракетите на Иран ја поттикнуваат регионалната нестабилност и би можеле да поддржат идна улога во испораката на нуклеарно оружје, што Техеран го отфрла.
Иранските балистички проектили имаат најдолг дострел меѓу 2.000 и 2.500 километри, што значи дека можат да стигнат до Израел, американските бази во заливските земји и до голем дел од поширокиот регион, но спротивно на тврдењето на Доналд Трамп, не можат да досегнат до САД.
Балистичките проектили со краток дострел (меѓу 150 и 800 километри) се наменети за околните воени мети и брзи регионални удари, а со проектилите со среден дострел, од 1.500 до 2.000 километри, во опасност се Израел и американските воени капацитети во Катар, Бахреин, Кувајт, Саудиска Арабија и ОАЕ.
Бројот на ракети е важен, но во продолжена конфронтација, клучното прашање е колку долго Иран може да продолжи да пука по апсорбирањето на нападите. Техеран со години вградуваше делови од својата програма во подземни тунели за складирање, скриени бази и заштитени места за лансирање низ целата земја. Таа мрежа го отежнува брзото онеспособување на Иран и ги принудува противниците да претпостават дека некоја способност ќе преживее дури и голем прв бран напади.
Иранските власти долго време предупредуваа дека секој напад на САД или Израел врз иранска територија ќе се третира како почеток на поширока војна, а не како ограничена операција.
