Пешачењето претставува лесен и достапен начин за остварување на физичката кондиција, а за да се постигнат придобивки за долговечноста од секојдневното одење, може да се пешачи или подолго или побрзо, покажува нова студија објавена во Британскиот весник за спортска медицина.

Истражувањето се темели на податоци од 64.743 возрасни лица во Велика Британија со просечна возраст од 62 години. Сите испитаници носеле уреди за следење на активноста на зглобот во текот на една недела за да се мерат дневниот број чекори и темпото на одење. Во периодот на следење од околу осум години биле евидентирани 1.697 смртни случаи, од кои 502 биле предизвикани од кардиоваскуларни заболувања.

За да го одредат темпото на одење на секое лице, истражувачите пресметувале просечен број чекори во минута во текот на 30-те најактивни минути од денот, кои не морало да бидат последователни. Дневниот број чекори бил поделен во категории: помалку од 5.000, од 5.000 до 7.500, од 7.500 до 10.000 и над 10.000 чекори на ден.

Научниците ги споредиле групите со различни комбинации на овие параметри со референтна група составена од лица кои правеле помалку од 5.000 чекори дневно со темпо од 45 чекори во минута. Резултатите покажуваат дека луѓето што правеле помалку од 5.000 чекори дневно, но со побрзо темпо, имале значително помал ризик од смрт од кардиоваскуларни или други причини. Нивниот ризик бил сличен на оној кај лицата кои пешачеле меѓу 5.000 и 7.500 чекори дневно со побавно темпо.

Пешачењето меѓу 7.500 и 10.000 чекори дневно било поврзано со најниска стапка на смртност меѓу сите испитани групи. Авторите велат дека одржувањето брзо темпо од најмалку 90 до 100 чекори во минута во траење од 30 минути дневно претставува добра цел за долговечност. За луѓето со пречки или ограничувања, како што се недостиг на време или физичка способност, флексибилните комбинации од бројот на чекори и брзината се исто така добра опција, се наведува во студијата објавена на 8 септември 2026 година.